Als je ergens nog zo’n 3D brilletje liggen hebt (rood glas links en cyaan/blauw glas rechts) dan moet je hem zeker eens van onder het stof halen en de foto hieronder bekijken: indrukwekkend!
Je kan het ook zelf proberen en na wat oefenen met foto’s nemen en het hanteren van wat gratis software heb ik een 3D fotootje van mijn gitaar gemaakt:
Zo’n afbeeldingen noemen we trouwens een anaglief. Het is eigenlijk een soort van fopmiddel voor onze hersenen. Met onze twee ogen zien we eigenlijk twee beelden en onze hersenen verwerken dit dan tot een 3D beeld. Door een voorwerp te zien uit een iets andere hoek kunnen we een inschatting maken van de afstand tot het voorwerp. Niet voor niets zijn al onze eenogige en drieogige evolutionaire voorouders verdwenen en zijn wij uitgerust met 2 kijkers.
We kunnen onze hersenen foppen door naar elk oog naar een andere afbeelding te sturen, dit kunnen we doen door effectief naar twee afbeeldingen te kijken (je ziet soms zo’n kijkertjes in souvenierswinkeltjes, waarin je dan de Belforttoren in 3D ziet). Maar door gebruik te maken van filters (het rode en blauwe glaasje van je 3d-bril) kunnen we onze ogen ook verschillende beelden laten zien op 1 afbeelding. Het rode glas filtert alle roodschakeringen weg zodat je met je linkeroog alleen de blauwe afbeelding ziet en het zelfde verhaal met blauw glas voor het andere oog. Onze ogen zien dus allebei een verschillend beeld van dezelfde afbeelding en ook al is de afbeelding zo plat als de aarde in de middeleeuwen, toch maken onze hersenen er een 3d beeldje van. Vernuftig en plezant!
