Stout en tutjes

Toen Elisabeth iets heel stout gedaan had hebben we ermee gedreigd al haar fopspenen (‘tutjes’) in beslag te nemen en aan één of andere heilige kindervriend  over te maken. Ze keek me eens onderzoekend aan en stelde toen de volgende  ’onschuldige’ vraag: ‘Papa, heb jij eigenlijk nog tutjes?’. Niets vermoedend lachte ik het gegeven weg met de argumenten dat papa’s veel te groot zijn voor tutjes en dat alle grote meisjes en jongens geen tutjes meer hebben. Maar Elisabeth had een andere conclusie: ‘Ik denk dat jij iets heel stout hebt gedaan want jij hebt geen tutjes meer.’ En even wist ik niet meer wat gezegd…