James Bond ontmoet ABBA

Als je denkt dat je op een dag in deze zeer gekke wereld alles al eens meegemaakt hebt en dat je van niets meer verrast bent, dan blijkt dat toch buiten James Bond-acteur Pierce Brosnan gerekend te zijn.  Het stukje van mezelf dat 12 jaar is gebleven, is fan van James Bond en mijn vrouw is dat zeer snel te weten gekomen en heeft me op een mooie dag bij een mooie gelegenheid de hele serie cadeau gedaan. Schitterend!

En zo heb ik al vele keren de aan het absurde grenzende ademloze fantastische stunts kunnen herbekijken. Eén ervan schiet me voor deze gelegenheid te binnen ter sfeerschepping. Pierce Brosnan in het vel van James Bond die met een tank door St.-Petersburg z’n vijanden achtervolgt en een spoor van vernieling achterlaat zonder dat hij z’n smetteloos pak besmeurt of z’n das in de war brengt. 

Maar eigenlijk wou ik dus vertellen dat we onlangs samen naar een film gegaan zijn, en omdat mijn vrouw nogal neigt naar romantische comedies heb ik in een zwak moment een zitje gereserveerd voor de film-musical ‘Mamma Mia’ waarin de bekendste liedjes van het ABBA-gezelschap geboetseerd worden tot een verhaal en het overschot gespeeld wordt door een band in het verhaal – geniale vondst overigens. Mijn vrouw kan normaal gezien tegen een stootje en liet met een zekere verbouwereerde blik de filmbeelden en het gezang die er natuurlijk meestal ver over waren passeren op haar netvlies. 

Ik zag het een beetje aankomen: Pierce Brosnan nam op een bepaald moment het liedje ‘S.O.S.’ voor zijn rekening. Onze James Bond-held, die duidelijk roder aanliep bij het folteren van z’n stembanden dan tijdens een tankachtervolging, had z’n eerste regel nog niet gezongen of mijn vrouw gleed weg in een grandioze luidkeelse lachbui die zeker niet in sterkte afnam toen het refrein ‘when you’re gone - how can I even try to go o-o-on’ ontsprong aan de geknepen stembanden van een knalrode James Bond. Een lachbui die uiteindelijk uitmondde in een zaalvullende slappe lach en maar langzaam wegebde toen Pierce z’n vocaal hoogstandje afrondde. Gelijk had ze overigens, het was compleet belachelijk!

En dat is dan weer één van de redenen waarom ik mijn vrouw zo graag zie.

Gepubliceerd in: on woensdag 24 september 2008 at 2200000022 Laat een reactie achter

De trackbackURI naar dit bericht is: http://tacesl.wordpress.com/2008/09/24/james-bond-ontmoet-abba/trackback/

RSS feed voor reacties op dit bericht.

Leave a Comment