Gisternacht zaaaaalig geslapen op onze nieuwe matras. We zijn vandaag thuisgekomen en het duurde niet lang of we lagen weer met z’n drietjes op bed. We zijn er dus amper van te slaan. Moest ons klein meisje ons niet wakker gemaakt hebben met haar doordringende gehuil omdat haar fopspeen uit haar bedje was gevallen (kwatongen beweren dat ze het zelf uit haar bedje kiepert om aandacht te zoeken), dan zou het een perfecte nacht geweest zijn. Perfecte nachtrust is helaas een zeer kostbaar goed voor jonge ouders. Ik kan me in heel mijn leven geen vakantie herinneren waarop ik iedere dag om 7u uit de veren was, maar ik kan me in mijn hele leven ook geen enkele vakantiemorgen herinneren die zo gelukkig begon als met de stralende glimlach van mijn uitgeslapen dochter.
Nu komt het of je er klaar voor bent of niet. Je kan als 10-maal opgewaardeerde gewaarschuwde man of vrouw nu nog altijd stoppen met lezen, maar nu komt het dus. Maar eerst wil ik de lezer met acute cliché-allergie nogmaals een allerlaatste maal waarschuwen van te stoppen met lezen bij het punt na deze zin. Je moet het zelf maar weten: ik krijg zoveel liefde van mijn dochter!
