Verloving

Vrienden van ons hebben zich verloofd! Dat is altijd een feestje waard. Ze liepen op wolkjes zeiden ze, en ze zagen er ook stralend uit. Na negen jaar samen is het dan eindelijk zover… Wel ja 9 jaar dat is eigenlijk al een serieuze periode hé, maar als je elkaar leert kennen pakweg op je 16de dan gaat er wel wat tijd voorbij totdat de gehele studieperiode voorbij is. En ja, je wil toch wel zeker zijn dat je partner een diploma heeft hé  

En bij hen was dat ook zo: zij is deze zomer afgestudeerd en dus lag de weg breed open voor een mooie verloving met de man als initiatiefnemer. Alle vrouwlijke emancipatie wordt dan even bedekt met het fluweelzachte doek der rolgebonden romantiek. Laat de man maar zweten van spanning bij het wachten op een antwoord, de vrouw kan rustig overwegen om al dan niet een affirmatief antwoord te responderen aan de verzoekende partner. En geloof me vrij wij waren eens getuige van die paar seconden overweging bij een koppel met de bijhorende zweetdruppeltjes bij de man, en die seconden duurden gelijk uren!

Verloving is eigenlijk al half trouwen vind ik. In gedachten ben je al getrouwd, en in gedachten moet je zelfs tientallen, honderden keren trouwen omwille van de voorbereiding van het feest. Zo’n voorbereiding zet inderdaad een zeker verzadigingsvermogen omtrent het trouwgebeuren op de proef, maar je kan dan ook niet genoeg beproefd zijn om zeker te zijn van je stuk. 

Het ‘ja’-woord is al gegeven bij de verloving. Alleen wordt er bij het trouwfeest nog eens een dikke vette streep onder getrokken in aanwezigheid van al wie je lief is. Als dat geen mooie definitie van trouwen is… Ik wens hen alletwee veel vreugde, moed en doorzettingsvermogen bij de voorbereidingen van dé dag.