Familie weekend

Dit weekend gaan we met er met de familie op uit. Ik heb drie zussen waarvan de oudste getrouwd is en een kindje heeft, de tweede zus studeert metaal-restauratie in Antwerpen en mijn jongste zus is afgestudeerd in de dierenzorg maar zal nog wat bij studeren, tiens ik zal haar eens moeten vragen waar…  Het zijn alledrie heel fijne zussen. Mijn Antwerpen-zus is hier trouwens gisternacht blijven slapen omdat ze haar laatste trein gemist had. Dat is echt iets typisch voor haar. Haar computer werkte veel te traag en ik had aangeboden om de boel eens op te kuisen zodat ze met een verse snelle computer het jaar kan starten.

Iedereen heeft zo zijn eigen leven en de keren dat we allemaal samen zijn worden zeldzamer en zeldzamer. En het is ook al een hele poos geleden dat we er tesamen op uit getrokken zijn, ik geloof dat onze laatste echte familiereis mijn z’n zessen naar Kreta was, maar dat ik al een tijdje geleden. Daarom hebben mijn ouders een weekendje gepland voor gans de familie, met liefjes en aangetrouwden! Al maanden op voorhand moesten we het weekend vrijhouden in onze agenda.

Ik kijk er naar uit en hoop alleszins dat het een superleuk weekend wordt en dat er niet teveel vermoeiende dingen gepland zijn, want de buik van mijn vrouwtje is nog gegroeid en lange wandelingen zijn momenteel zeker niet aan haar besteed! Voor de rest wens ik iedereen een leuk weekend toe!

de avonturen van Berten Coburg…

Sire,

 Schandalig is het! U helemaal terug uit vakantie te laten komen om het koninkrijk te laten redden. Iedereen weet maar al te goed dat vakanties zeer gevoelige periodes zijn voor vorsten. Uw broer Boudewijn kan er van meespreken. Ze willen zeker dat u hetzelfde tegenkomt? U zo laten opjagen!

En waarom zou u nu de situatie redden? Omdat u toevallig het achter-achter-kleinkind bent van Leopold I? Denken ze nu echt dat deze afstamming je politieke gaven geeft? (Om er dan nog van uit te gaan dat Leopold I überhaupt enige politieke gave had.) Ze weten toch dat dat apekool en larie is? Al die slimme politiekers? Ik begrijp het niet. Waarom storen ze u in uw vakantie? Ik weet het niet.

O ja, u hebt er toch niets op tegen dat we misschien toch niet Filip als volgende vorst nemen… inderdaad ja u zegt het… dat ware misschien voor iedereen beter. Wel kijk als u dan hier wilt uw handtekening zetten, je kroon afgeven en u aanmelden bij de vdab? Dank u wel, en nogmaal onze excuses om u uit vakantie te halen!

 Groetjes,

Uw nederige onderdaan

Mozarts 40ste voor Knolleke

Naar het schijnt zou onze kleine baarmoederbewoner vanaf nu al wat geluid kunnen opvangen. Heb er dan ook al een aantal fijne conversaties mee gevoerd en gisteren was het tijd voor een vleugje klassieke muziek. Het oortje van onze Ipod past wonderwel in mama’s navel en zo kon onze baby genieten van de mooie symfonie nr. 40 van W.A. Mozart. Althans van het eerste stukje van de Molto Allegro want dan vond mama het welletjes.

Het stuk begint met een wat neerslachtig klagend (overbekend) deuntje van de strijkers waarna de blazers de boel wat proberen op te vrolijken. En het stuk doorgaat een regenboog aan emoties om beetje per beetje wat moed bijeen te rapen om het neerslachtige gevoel wat te vergeten. Dat gevoel komt wel nog eens op de proppen maar de instrumenten vinden troots bij elkaar. Vrolijk wordt deze compositie in sol klein nooit maar de geniale subtiliteit waait als een troostende en versterkende wind naar de oren van de toeschouwer. En die kleine toeschouwer in mama’s buik kan misschien wat troost en versterking gebruiken… 

mozart-symphony-no-40-in-g-minor-k550.pdf

Het korten van de dagen

Nu is ‘t weer duidelijk te voelen de dagen zijn aan het korten, zoals ook de periode naar de geboorte aan het korten is. Een dikke drie maand. Veel te lang nog en ook veel te kort! Ik krijg het er soms warm van en krijg rillingen terzelfde tijd. Het mag komen, nee het moet nog wat wachten! (en dan ben ik nog niet zelf zwanger hé…)

Laatste tijd al wel wat bevallingen gezien en programma’s op tv over het wondere levensbegin van een klein mensje. Door wie of door wat ons DNA geprogrammeerd is laat ik even in het midden maar het is wel een meesterlijk stukje. En dat allemaal uit één enkel celletje. En precies de helft van papa’s genetische materiaal en de helft van mama’s. Dat deel van het ontstaan is dan toch eerlijk verdeeld. 

Het dragen van het kindje tijdens de zwangerschap is echter grotendeels - leve het understatement-  ten laste van de vrouw. Niet echt een evenwichtige verdeling. Misschien waren er heel vroeger wel mannen zwanger maar is dat door de survival van de meest zorgzame drager in de loop van de tijden verdwenen. Wij hebben onze kans misschien gehad maar wij hebben het duidelijk verprutst en er enkel nog een stel oppervlakkige tepeltjes aan overgehouden…    

3D foto’s

Als je ergens nog zo’n 3D brilletje liggen hebt (rood glas links en cyaan/blauw glas rechts) dan moet je hem zeker eens van onder het stof halen en de foto hieronder bekijken: indrukwekkend!

Je kan het ook zelf proberen en na wat oefenen met foto’s nemen en het hanteren van wat gratis software heb ik een 3D fotootje van mijn gitaar gemaakt:

Zo’n afbeeldingen noemen we trouwens een anaglief. Het is eigenlijk een soort van fopmiddel voor onze hersenen. Met onze twee ogen zien we eigenlijk twee beelden en onze hersenen verwerken dit dan tot een 3D beeld. Door een voorwerp te zien uit een iets andere hoek kunnen we een inschatting maken van de afstand tot het voorwerp. Niet voor niets zijn al onze eenogige en drieogige evolutionaire voorouders verdwenen en zijn wij uitgerust met 2 kijkers.

We kunnen onze hersenen foppen door naar elk oog naar een andere afbeelding te sturen, dit kunnen we doen door effectief naar twee afbeeldingen te kijken (je ziet soms zo’n kijkertjes in souvenierswinkeltjes, waarin je dan de Belforttoren in 3D ziet). Maar door gebruik te maken van filters (het rode en blauwe glaasje van je 3d-bril) kunnen we onze ogen ook verschillende beelden laten zien op 1 afbeelding. Het rode glas filtert alle roodschakeringen weg zodat je met je linkeroog alleen de blauwe afbeelding ziet en het zelfde verhaal met blauw glas voor het andere oog. Onze ogen zien dus allebei een verschillend beeld van dezelfde afbeelding en ook al is de afbeelding zo plat als de aarde in de middeleeuwen, toch maken onze hersenen er een 3d beeldje van. Vernuftig en plezant!

Pensioensparen

Vandaag ben ik langsgeweest bij mijn bank, ze gingen mij eens teen en tander uitleggen over o.a. pensioensparen. Indien ik vanaf nu maandelijks een beetje centjes in hun fonds pomp dan krijg ik eens ik op pensioen ben een aanzienlijk bedrag in de schoot geworpen. Ik moet zeggen ik was wel eventjes onder de indruk van het bedrag. Ha ja meneer dat komt goed van pas want eens je op pensioen bent verdien je toch een pak minder en kan je zeker wel een extraatje gebruiken. Bovendien fiscaal aftrekbaar dus zeker een aanrader!

Toch schoot me de volgende bedenking door het hoofd (ik heb er niets aan overgehouden hoor) :

Iedereen zegt dat je het minst geld hebt als je jong bent en dan het meest geld nodig hebt. Waarom zou ik dan in godsnaam geld dat ik momenteel heel goed kan gebruiken (bv huis, kinderen,…) aan de kant zetten tot aan m’n pensioen, wanneer ik hopelijk mijn huis zal afbetaald hebben, geen studerende kinderen meer zal  hebben  en overal seniorenkorting krijg? Heb ik geen gelijk?

Brahms’ wiegeliedje

Mijn meisje (zo noem ik mijn vrouw eigenlijk) en haar beste vriendin hebben vandaag een wiegeliedje gespeeld voor ons kindje in de buik aan de piano. Het was een schattig moment.  Je kent het waarschijnlijk wel, het is het deuntje dat je veelal hoort bij die muziekspeeltjes waar je aan een touwtje moet trekken. Geschreven door Brahms. Die man heeft wervelende Hongaarse dansen geschreven, hele symfonieën, heeft veel van z’n werk zelf vernietigd maar z’n wiegeliedje is bewaard gebleven en zelfs als zou al het papier van de hele wereld verloren gaan dan nog zou het melodietje nog altijd weerklinken via duizenden muziekdoosjes. En nu maar hopen dat het wiegeliedje z’n naam niet gestolen heeft.

Hier vind je trouwens een vereenvoudigde partituur van het melodietje: Brahms Lulluby

Stamboom

Wij krijgen een zoontje of een dochter. Wij weten wel al wat het is, maar daarnaast weet niemand het. Sommigen zijn serieus aan het vissen en dromen zelfs over het geslacht van ons kindje en dan moeten wij bevestigen of niet… Haha daar lopen we ook niet in.

Er stond in één van de talrijke zwangerschapsboeken die mijn vrouw aangekocht heeft (en met talrijk bedoel ik niet 5…) een goed idee, maak voor uw kleine eens een stamboom op. Goed idee vind ik, dat kleine mensje komt hier op aarde vallen zonder werk, zonder diploma, zonder papieren dan zijn we hem of haar toch wel een beetje uitleg verschuldigd over zijn of haar afkomst. Onlangs heb ik een werk over mijn stamboom op de kop kunnen tikken, gemaakt door één of andere naamgenoot (of bijna naamgenoot) en het is wel interessant maar eigenlijk geen boeiende leeslectuur. Honderden namen en datums. Tot 10 genaraties terug! Wat wel boeiend is zijn de kleine commentaren: bv. hoe iemand gestorven is of welk beroep die voorvader had. Ik zou veel liever de hobby’s of het beroep weten van die ene voorouder dan de droge geboortedatum en sterfdatum, maar ja meer is er niet overgeleverd. Misschien sprokkel ik wat verhaaltjes of de familie bijeen voor ons kindje dan droge gegevens. bv. Hoe hebben mijn grootouders elkaar leren kennen? Is dan niet boeiend? Wie zou dat weten? Kzal het eens navragen en ik hou jullie op de hoogte en misschien kan ik op die manier mijn steentje bijdragen aan de familieoverleveringen…

Dank u!

Zo gaat dat hier bij ons: mijn vrouw maakt een gehele blogpagina voor me klaar en dan hoopt ze stilletjes dat ik nu en dan een berichtje zal posten… En morgen zal ze kijken en jawel! ik heb al iets geschreven! Er is veel te vertellen hoor, mijn vrouw is namelijk zwanger en dat is natuurlijk iets dat zodanig overweldigend is, dat ik het nog steeds niet goed besef. Gelukkig! Dat ben ik wel: heel gelukkig. Als ze dat maar weet…

Groetjes en dus hopelijk tot binnenkort!